Ruhsuz Şair

Anadolu ağlıyorken

Şehitlerin ardından

Yüreğim çarpmıyorsa onlarla

Ve ortak olamıyorsam dertlerine

Ruhsuz bir şairim ben

Filistinde ağlıyorken bebekler

Zulme karşı çıkmıyorsa şiirlerim

Ve öz be öz gardaşlarım

Bekliyorken sesimi Musulda,Kerkükte

Dertlerini dillendiremiyorsam

Köz gibi yanmıyorsa yüreğim

Ruhsuz bir şairim ben

İnim inim inliyorsa

Nahçivanım,Karabağım

Eziliyorsa Türkistanda soydaşlarım

Kalemim susuyorsa zalimler karşısında

Ve boyun eğiyorsam zulümlere

Buz gibi erimiyorsa benliğim

Ruhsuz bir şairim ben

Kimse kırmıyorsa kalemimi

Kendi kalemimi kendim kırarım

Bu benliğimi kendim asarım

Kalemimle özbenliğimi yazarım

Ruhsuz bir şairim ben

Bu bedene ruh arıyorum ben