Ruhum Kucaklamış Bedenimi

Kurşuniliğine kapanmış gökyüzü, bulutlar akıp gidiyor

Ah sevdalım o an ne kadar çok istedim bir bulut olmayı

Pupa yelken deryaları aşıp sana varmayı

Yüreğimde siyaha sarılmış özlemin yumağı

Sabahını bekler tan vaktinin cılız ışığı

Gözlerim güneşin doğacağı dağları,

Özlem aşmış çoktan hasret duvarlarını

Gecenin ürkütücü karanlığına saklanmışsın sevdalım

Neden senden yoksun kalmış yüreğim

Bir hikâyedir gecelere tutkunluğum

Aslında öyle birkaç satırla anlatılacak gibi de değildir

Özlemim ne geceye, ne gecenin renginedir

Özlemim gecenin siyahına saklanan sevgiliyedir

Tan vaktinde güneş solgun

Pusuyla güneşi kaplamış kara bulutlar

Gökyüzünde hüznün kurşuni rengi

Matem tutmuş bulutlar

Bedenimde ölümün soğukluğu

Ruhum kucaklamış bedenimi yürür meçhule doğru

Bakma gözlerime öyle ağlayan ben değilim

Ağlayan solgun güneşe bakan gözlerim