Ruhumun Ayak İzleri

Kanaat getirdim artık benim olmayacağına

Gözyaşlarımı nefesinle kurutmayacağına...

Sırlarımı döktüm dört bir yana bu gece

Boynu bükük kalmış binlerce aşk çıktı ortaya

Nicedir gülmemiş yüzüm

Saatler dur durak bilmeden ilerlemiş

Ne zaman baksam o köşeye

Ruhumun ayak izlerini görürüm

Terledim içten içe akıttım kanlarımı

Ardına bakmadan gitti sevinç ve neşe

Durdurun bu acımasız bakışları

Sahiden bitmiyormuş yalnızlık

Sevdiğinin gözlerini görmeyince

Ve tutulmuyormuş güneşin ellerinden

Deniz dalgaları dinmeyince

Titrer bedenim bu kasvetli ayazda

Sonsuz karanlığa yelken açtım yine

Her nefes alışım bir zulüm

Her bakışın bir ceza bana

Tarifi olmaz çöllerde yürümenin

Susuz kalmışcasına

Kaçar seninle güneş

Bembeyaz ışığının sıcaklığında

Tortuları birikmiş sevginin

Paslanmış ağır yağmurlarda yüreğim

Yaşlarım bir bir akarken damarlara

Tane tane düşmüş bir acı hüzün

Ve sen gelmişsin sonra

Cennete götürmüş ruhumu o güzel yüzün

Laleler kokusundan vazgeçtiler

Bulutlar karlardan

Artık yeryüzü bir kuru toprak

Ne bir ağaç,ne bir çiçek

Bir ulu çınar var sadece

Aşkımızı yeşertecek

Rengarenk bir gökkuşağı doğuyor yedi mevsimimin üstüne

Ve bir köprü oluşuyor yüreğimden yüreğine...