Ruhun Bedenine Dar Gelir

Yürek yanginini ne söndürür

Bu alevler bir yigidi öldürür

Hatta diri diri mezara gömdürür

Bir varmis bir yokmusa döndürür

Yanmak ne ki nefes bile alamaz

Ruhu bedenine dar gelir sigmaz

Yasanir derse yalan, inan yasanmaz

Yasayan bir ölüden hic farki kalmaz

Ayriligi ölümden cok zor belleme

Anlamaz derdini kimseye söyleme

Hos söylesen de bosa care bekleme

Herkez dertli, bir dert de sen ekleme

Biliyorum ona olan sevgin sonsuz

Hep onu düsünürsün, olmuyor onsuz

Ama yine de sinene askini gömeceksin

Sen vefalisin, ona olan sevginle öleceksin

Bilmeyecek kimseler nicin icin icin solarsin

Bir cikar yolun yok, kendi kendine bocalarsin

Anlatamazsin ki derdini kederini en yakinina

Öyle degisirsin ki sen bile varamazsin farkina

Onu düsündükce konustukca alevin artar

Ayrilalim dersin ama kendi kiyametin kopar

Sana vermis oldugu o hediyeleri koklar

Farkinda bile olmazsin inan gözlerin aglar