Rüya Sandım

Saat gecenin onbiri

Telefonda sen,

Sanki hiç tanımadığım biri.

Ne özlemiş ne de şaşkın,

Bir panik edasında telaştın.

Özledim dedim,

Sense susuverdin.

Yutkunmaya kalmadı mecalim.

Bir cesaret, söyle ! dedim.

Lâl olsaydı bitti diyen dilin.

Telefon kapandı.

Sen gittin.

Ben bittim.

Başım ellerimin arasında

Gözlerimi karanlık kapladığında

Hiç neden yoktu ağlamamaya

Ağladıkça ağladım;

Sonrasında yatağa kapandım.

Sabah nasıl doğdu anlamadım,

Gözlerimi açtım inanamadım!

Sen gitmiştin.

Yastığımdaki ıslaklıktan anladım.

İnan bana Hercai,

Terk edişini rüya sandım...

( Askeri beklerim deyip beklemeyen " Hercai Aşıklara " )