Rüyalarıma Kanıp...

bu gece camları açık bıraktım

ışıkları da...

bütün kelebekler doluştu odama

sendin en zarif kanatlısı kelebeklerin

bekledim boşuna

yine gelmedin

bu gece söküp attım tüm perdeleri

evdeki hengameyi seyre daldı,

mahallenin veletleri...

kollarından tutup çekiştirirken anneleri

seni bekledim

koşup gelmeni

bu gece yüreğimin bütün kırıntılarını

arka balkona bıraktım

sabah serçelerle birlikte,

belki gelirsin diye

yarına bir umut sakladım

bu gece rüyama girme diye

daha uyumadım

?niye? mi?

çünkü korktum!

ya rüyalarıma kanıp,

seni beklemekten vazgeçersem gerçekte!