Rüyanın Son Perdesi

Neye önemli olmak gerekir ki

Var iken yalnızlığın ceremesi

Sanma ki çekmekle biter

Sessizlik belki de son çaresi,

Bitmez tükenmez kahrın çilesi

Ben benimle kalmışım derinliğin kirvesi

Arama sen beni hiç boşuna

Sensizliğimin yokmuş meğerse bir çaresi,

Bilmedim bilemedim canımın can tanesi

Başa gelen çekilir derlermiş yürek sızısı

Ne kadar doğruymuş zamanda firar

Bensizliğim belki de yokluğunun tek çaresi,

Ne desem hepsi boş kelimelerin acizliği

Gerçekler sanki hakikata mahkum gibi

Yaşanmayacaklar kapatmışlar kapısını umuda

Beklemek acaba bu saatten sonra neyin çaresi,

Nerden bileyim candan da daha ötesi

Hayat ömürde bir durak değil ki

Ya bir yerde binelim ya da bir yerde inelim

Kapat gözlerini bunlar belki de rüyanın son perdesi...

* Berlin, 28.04.2025 *