Rüyası En Kısa Anısı En Uzun

kırılmış anı parçacıklarıyla acıtırken sevda

sanrılı iç denizlerimi de geçtim

kuru ayazlarda içine düştüğüm telaşta da

o tadı kekre saplantılı imkansızlık

kendi sorularından sıkılmış bir hayattan kalmayım

gelmeyi senden öğrendim

ve geldim sadece sana...

ipince duyarlıklar sonrasındaydık

hüzün kuzgunluklarıyla yaraları sargısız

yanında gizleyemediğim çocukluğuma bağışla

uykusuzluklarımı teşhir edici sakar şiirlerimi

ama hayra yormalı diyorum

iki bulanık yalnızlığın

böyle yanyana gelişini

yanaklarını öpüşümü sevmekten vazgeçemiyorum

zamanın çaresizliğine hiç acımayarak

yanaklarımı öpüşün gibi

rüyası en kısa anısı en uzun o yolculukta...

biz hangi sabahına kıydıysak yanyana gelişimizin

özlemler yorgunu mevsimler çekti ceremesini

nedensiz uluorta şapşallığımızın

baskın simsiyah pişmanlığımızın ortasında kala kala

birbirimize söylemeye çekindiğimiz şarkıların

acıları anılarında saklı ihtiyar sızıları...

seni şarkı dinler gibi düşlüyorum

ve ıpıssız ölüşlerimde

tek başıma geldim hep

ben sana gelirken

aynı anda sen de bana gel

gürültüsü sarsın dünyayı

bir çiçeğin ilk kez açışının...