Rüzgâr Gibi Geçti

Çıplak dolaşır duygularım gecenin karanlığında

Yokluğunun acısı, kırbaç misali şaklar sırtlarında

O an hayalin gelir sensizlik kokan küçük işkence odama

Uyumak istesem de aklım hayaline bilenir

Ümitlerim kırar camları, seni bekler her biri sokak başında

Yalnızlığın gölgesi bir çığ gibi çöker, kalırlar altında

O an topuk sesi gelir geçmişte bıraktığın dar kaldırımda

Duymak istesem de gözlerim izlerinde körelir

Sabah olur ruhsuz bedenim dolaşır, insancıklar arasında

Sahte gülüşlerinde sallanır bedenim, yalanın darağacında

O an küfrederim sarhoş şoföre, çünkü ölümün gelir aklıma

Ölmek istesem de bedenim vasiyetinle dirilir

İntikam silahı kuşanır beynim, pusu kurar apaçık hayata

Faydasızlık kaltağı, alır silahımı girer utanmadan koynuma

O an kader gelir orak vurur gelecekteki mutluluk çocuklarıma

Ölümün bir rüzgar gibi geçti, göz yaşlarım gözlerimde kilitlendi