Rüzgârı Tutmak

-1-

Ne çok aylaklık yapıyorum

camdan iplik iplik dökülen

yağmuru kaç kez sayarken içimden

su topladı aylak ellerim

tutmaya çalışırdı rüzgârı sesinde

Sesin değil miydi içimi açan ele güne

ya da gecede yakan en ince yerimi

kan içinde bir yara sessizlik korkusu

yağmuru ayıklayan ellerim ki

dağılan bir ses arar su içinde

Ne çok aylaklık yapıyorum ne çok

turnalı türkülere ıslık mı çalmadım

yeşil şarkısı sessiz tütsülü dizeyle...

duyamıyorum sesini sesin rüzgârla gitti

uçurtma ipim çürüdü sevglerinde

- 2-

Rüzgârın çocukluğuma değince sihri

baktım ateş kayığıyım mavi sularda

hırkam gidiyordu pupa yelken

renklerinden sobeliyorum sardalyeleri

İğreti durma çocukluğum içimde

göğe uçurtmalı oltalar atabiliriz

yıldız balıklarını tutup hüzünlü gecenin

paylaşırız tomurcuktaki ilk sevinci

Yelkenime hız veren rüzgâr eşimdi

anılar emziriyor usuma büyüyorum

tomurcuklar içimde açsın yeniden derken

geçmişe giden gemilerimi yakacak şimdi