Rüzgarın Dili
This poem was selected as the poem of the day on 23.05.2025.
rüzgârın dilinde
eski bir şarkının söylenmesi gibi zamana
kımıldıyor başaklar
sararmış bir anının hışırtısıyla,
her biri bir mevsimin son demi
her biri biraz ben .
seni aramıyorum artık,
bir iz sürücüsü değilim çünkü
ama yine de
bir gölge geçerse içimden
sen sanıyorum onu.
görüyor musun?
kuş bile kanat çırpmadan duruyor bazen,
çünkü bazı sessizlikler
gökyüzünden bile büyüktür.
ne zaman alnımı dayasam sessizliğe
geriye bir tek adın kalıyor
kulaklarımda çınlayan.
en son ne zaman ıslandığını
artık hatırlamayan bir çölün
kavruk yüzeyi gibi ruhumda
yakınlaştıkça kaybolan
bir vaha gibi kaldın.
hangi sözcükleri bir araya getirmeli
hangi raydan yürümeli bilmiyorum gitmek için
dövüldükçe ufalanan kayaların
yüzünü öpen denizlerin
dalgalarındayım ben bazen
hep bir gel git olayı içimde
bir türlü bitmeyen...
seni aramıyorum artık
kökü çoktan susmuş
bir yaz mevsimi artık çünkü
kalbimin içi.