Rüzgarın Elleri

İçini çeken bulut kalınlığında güneş

Her gece donunan gök uğultusu

ay çalgılı odam..

Gel benim hüznümün titreği

En güzel bahçem

...

Boğazımda uçurumun göçebe dudakları

Gece ve mevsimin rüzgarlı öpüşü

Nazarında mürekkebin derinleşen arafı

Uzanan ellerime özlem yokuşu..

Gövdemden akan su

Gizlice açan her kelimenin gül dili

Kırmızı vaktin düş uykusunda k/an

Kimdir kapıyı ansızın çalan

Ey benim çocuk tirilliğinde

Eylül yapraklı masalım

Pencere önü yıldızların taze pırıltısı

Sırrımın en gizli ağrısına ter damlası

Bir şiirin içinden geçerken toprağa

Yarılan ırmak gibiyim

Yüzümde kır çiçeği türküler

Dalgın bir şehir

Kendine yolcu edilen çocuk kanatlarına

Ne zaman bir köy kursam

Birikiyor oyuncaklar

Saçları uzuyor telaşın

Sırtımda dünyanın heybesi

Yarım nefesle uykusunu çektiğinde

Kuş sesleri uzanıyor kulağıma

Bağrımda yağmur ıslağı gecenin

Azgın su gölgesiyle sevişiyorum

Bakışımın kuytusunda yüzümün yarısı

Gözlerimde hüznün saklı hatları

Dilsiz kaya

Karanlık öyle bir sarmaşık ki

Şiirlerle dilimin ucuna dağılıyor ağaçlar

Odamın kundaklı yarasında

Sis ışıkları ve

Kıymeti kıyametin

ötesi

Sabrın biçtiği uçsuz bucaksız sessizlik

Tenhasında çıplak dağ dizesi

Dizlerime çökmüş en öpülesi susma

Zakkumlu bir bağ ile taşıyorum şehri

Arkamda rüzgarın elleri

Parmaklarımda kırılan gemiler

Esmer bir tende gün

gerisini bilmiyorum