Sabahçı Şiiri Gelirken

bir avuç kelime döktü masamın üzerine peri kıyafetli esinlerin ruhu

ürpertiye yaslandım

bedenime tutundu kırık sandalye ve ılık sema'ver

dem ışığı sızıyordu bardağın ince belinden

ve acelem yoktu

şiir aşkına ritüel çizdi havalanan tüller

erkenci sabahın kelâmı iniverdi ç'apak gözlerimden

ve bir sıcak yudumda yakaladım mısramı örgülü saçlarıyla

ve buyur ettim odaya

kalem ucunda başlayan gün ayazıyla

uğurlarken netamesi izinde kelimeleri

şair keyfi tutundu parmaklar hazzı arasına

serenatla ilan-ı aşk paylaşımına

büklüm büklümdü aforizma

ki

süsü püsüyle bir berceste ilişmişti sayfanın kenarına