Sabahı Asla

eskidik mi dersin

anıları konuşacak kadar

üzüldük mü? ...

anılar hakimse bir aşka

kitaplarda bile

okuyacak bir şey kalmamış demektir

ayrılık ayracı saplanmıştır gönül sayfasına

bir daha hiç çıkmamak üzere

sevda kuşum

o tatlı ve uzak masalına dön sen yine

ben de kendi çocukluğumda kalayım

karışmasın birbirine umut öykülerimiz

saatleri çalışsın yalnızlığımızın

gece on ikiyi çeyrek geçe gölgeni de alıp

çekip gidişinle

sonu hüzünlü masalına

çocukluğumda dondum

ne zaman büyüsem güneş küçücük geliyor düşlerime

hülyalarımda yaşadığım

sabahı asla gelmeyecek hülyasızlığım

bu olmalı diyorum

sabahsız bir hülya hülya mıdır ey kalbim? ...

ve hangi düş yarım kalmazsa

en acımasız gerçek kadar tatlıdır