Sabahlarım.. Düştüğüm Kaldırımlar...

Olmaz sensiz sabahlarım,

Güneş doğumunda ki sabahlar gibi

Eline uzanamaz elim, boşluğa değemez ki

Ne anılarım eskisi gibi seni hatırlatır uykularımda

Ne de sözlerim anlam kazanır sen alkıma düştüğün anda

Güneşin o doğumunda ki güzel telaşta hüzün kaplar içimi

Düştüğüm kaldırımlar aklıma gelir, bırakırım kendimi

Üşüdüğümde, korktuğum da yaslandığım omuzlar aklıma gelir

Yataktan doğrulan bedenimle hayallerim silinir,

Anlatamam, gözlerim dolar nasıl dile getiririm ki bittiğini...

Uyanmalıyım güzel gibi gösterilen bu kabustan

Uyanmalıyım, ve devam etmeliyim

Düştüğüm tozlu kaldırımlardan...