Sabır

Domino taşları misali

Birbirini deviren günler,

Dünü mutlu ediyor,

Üstüne yaşadığın elem ve keder....

İçine sığmayan umutlar

Kayboluyor kendi içinde,

Ömrün yolu yorgun,

Silinmiş şeritler, yalpalıyorsun sen de..

Yitiyor attığın her adımda,

Mazideki ayak izin,

Yetiyor susturmaya seni,

İçtiğin and, ettiğin yemin.

Bozuk bir plak misali

Kulağını cırmalayan ezberler,

Koşup geçmek istersin ötesine

Sen hızlandıkça, bağırır daha beter...

Bir iki satır daha yazmak,

Beyaz sayfanın hakkını vermek

Borcudur boynunun,

Alacağıdır Aklının, ödemek gerek.

Başlar bitişler,

Biter her başlayan,

Kapılar kapanmaz gidenlere

O an dursa da zaman...

Işıkları söner umudun,

Huzurun Camı buğulanır,

Mecbursun, yolcusun

Biraz daha Ya sabır....

İstanbul 30.10.16