Sabırsız Şiir

(önce)

Aldım başkasına emanet tebessümünü

Oturup yıkılışımı seyrettim

Unutup öldüğümü

(şimdi)

Öptükçe, dudakların üşüyor

Uzaksın tenimden

Ve düşmüşsün teninden öteye

Ellerin gittim diyor

Gün bilmese de

Ben bilmesem de

Gecelerim biliyor

(sonra)

Gözlerin siyahça okşarken beni

Sözlerin bin telaş, bıçak biliyor..