Sabrettim

Sabrettim yoksulluguna Allahtan dedim

Nasılsa birgün verir dedim SABRETTİM

Sabrettim kendini vakur görmene

Bir derdi var söyleyemiyor dedim SABRETTİM

Sabrettim boş vaatlerine

Elinde olsa tutar dedim SABRETTİM

Görmemezlikten geldim çapkınlıklarını

Düzelir dedim SABRETTİM

Affettim ilk ihanetini

Yalvardın agladın yalan dedin SABRETTİM

Evlenecegiz dedin bekle seni seviyorum dedin

SABIR dedim SABRETTİM

Ben ne kör nede aptaldım

Sadece seni sevdigim için katlandım

Benden buraya kadar artık sevdigim

Sabır taşı çatladı dağıldı enkaz oldu

Senden bana kalan sevgin mi?

Bak kalbimin en derin köşesinde

Kapkara sönmemiş bir volkan kaldı

SABRETTİM ama bana ne kaldı...