Saçlarına Dokunalı

kucağımda akşam kuşlarının yuva özlemi

yokluğun

herşeyi bırakarak kitap okumak kadar sancılı

dudağını gizleyerek kirli bir Mayıs yağmurundan

yanında olmak

seninle ve kitabınla karşı karşıya

en güzel tarifi kendi halinde bir yaz yorgunluğunun

sokulgan bir çocuk gibisin koynumda

ama susuşunla

ama buz gibi bir duvarı kucaklayan saçların

yanımda usulca keser atar damarlarımı geleceğe dair

gözümün önünü bile göremem bir nefes alıp

birazdan gideceğindir tek geleceğim

bütün renkler Mayısındı

biz eflatunda karar kıldık

çocuk esneyişli tadı kaldı damağımda

yalnız ve yalnız ikimizinken zaman

oyunlarımız darmadağın

yapraksız bir kauçuk ağacı gibiyiz

güzelim kuşlarımız suskun

kara kışımızın güncelliği düşkünse özgürlüğüne

gündenmdeyiz demektir senin kitabını okuyuşunla

bağlıyım gözünün seyrimesine

eflatun mesafeli yollar çekiyorsa gözlerini

bağlıyım

kendime özgü bakışımla akşamüstlerine

uykuya dalarken son anları yaralarımızın

'gün

ister batsın

ister ağarsın

saçlarına dokunalı

önemi yok bulutların'

kavşaklarım yok

köşe başlarım

dümdüz yolcusuyum seni sevmenin