Saçma Salak Ve Gereksiz

Dün öldüğünde çocuklar,

Bir fahişe daha adanıyordu sokaklara.

Sen yeniden göz kırptığında bana,

Hayat bir kadını daha infaz ediyordu acımasızca.

Tamam anladık acı dolusun da

Çocukların günahı ne ?

Neden onların masumluğunu çalıpta

Geliyorsun bana sinsice.

Neden fahişeler gibi susuyorsun gözlerimde ?

Beni hayatla sevişmediğim için suçlayamazsın

Yeni bir acı daha doğurmasına izin vermem çünki.

Edepsiz olduğumu söyleyebilirsin,

Sen gittiğinde bozuldu benim tüm ahlakım

Adice.

Bana dokunmak mı istiyorsun ?

Tahrik olacağımı sanma

Ben çoktan hadım ettim hislerimi

Ardından gözyaşlarımla.

Başım ağrıyor susarmısın,

Susarmısın acaba yeniden tenime.

Yok olup gidermiyiz ki seninle kan ter içinde,

Yoksa ben mi giderim yine

Sensizliğimin yoksunluk sendromu içinde.

Bu ne biçim bir his,

Ne biçim bir tabir,

Ne kadar kötü bir şiir.

Ne kadar basit bir şair bozması.

Çocuklara dokunma, sen kirlisin

Onlar masum kalsın.

- Kan ter içerisindeyim ve ellerim titriyor, hava bana inat güneş açmış bu duruma canım acayip sıkılıyor.