Şafak Beni Erken Çağirdi Koynuna

İçimde türlü fırtınalar var bu gün

Sabahın kör vaktinde fırtınalar boğdu beni

Elimde türlü fırtınalardan bir gül

Şafak beni erken çağırdı koynuna bu gece

Şefkat nidaları yankılanıyor semadan arza

Ayaklarımda arzın çamurlu buğusu

Öfke çınarları yeşeriyor bedenden toprağa

Kulaklarımda öfkeli çınarların uğultusu

Çatlamış dudaklarımdan düşen zifir sözler

Mayısın sıcak neminde duman oluyor

Fersiz gözlerimden akan kırmızı yaşlar

Mayısın 16?sında buz kesip donuyor

Şafak beni erken çağırdı koynuna

Zaman isyanda şafak kararmış sanki

Şafak beni erken çağırdı koynuna

Aman dokunmayın şafak öfkeli sanki

Bil ki sözlerim sanadır gül çiçeği

Şafak beni erken çağırdı koynuna sensiz giderim

Tut ki sözlerim yalandır nar çiçeği

Şafak beni erken çağırdın koynuna bahtsız giderim.