Safi Özlem

gün yüzüne çıkarmadım aşkı

çında eğik bir iğdenin altında seni bekledim

ıslak bir bankın üstünde küskünlüğümü soğuttum

ıspda, istasyonda bir çatı katında,

buradan atlasam sever miyim diye düşünürken

buz gibi bir balkonda, elimi tutsa yanar mıyım diye düşünürken

bulanık, içim dışımdayken

parmak değirsem küçük kalbime gözüksen , özlemken

söverken dünyaya, gel diye bağırken ölüme, seni bekledim

sapa sokakların ıssızlığında,

serkeş hüznümün yıl dönümlerinde

gözyaşı ile evliliğimin ilk gecesinde

kavurucu dudaklarımın yağmurunda

kendimi öptüğüm yerde, seni bekledim,

ortaya atmadan aşkı , alın izleyin demeden

havlu fırlatmadan ringin ortasına sonuna dek dövüşerek

ağzım gönlüm kırık seni bekledim.

kader ıkındı, ben açtırmadım bacaklarını

ağzını kapattım, doğuramadı aşkı , seni bekledim

izmde denize kıyı mutlu bir sigara yaktım,

çekmedim içime , mutsuz ciğerlerimle seni bekledim

pragda kafkanın heykelinin önünde , milena gelmeden

bukun takıldığı hipodromda,

rosaya çillerimi göstermeden , seni bekledim

safi özlemim

katıksız yemeğe oturdum, aç kalktım

dilim damağım kuru, susuzum ,

çölleri aştım geldim, seni bekledim

erken doğmadım yirmi sekiz yıllığım,

eksik kalacaktım, seni bekledim

aşka değer verecek ışıktın,

kalbiydin yeryüzünün, seni bekledim

dünyam, sana dönüştü, evrimim.

Mazideki ruhum satılık

Evvelim nedir, niye günüme bulaştırayım sızısını

umut şırınga ettin sesime ,

neşe gömdün vücuduma

çözdün dilimi, seviyorum derken filizlendim, yeşerdim.

Seni bekledim, iyi ki geldin.