Safikâr

Belki gümüş saplı bir hançerdim ben

Yâr göğsüne saplanmış bir sedef iğne

Piç doğurmuş bir yumurta sarısı

En zıpkınlısından bir kurşun olta

Ya da en aynalısından safikâr idim...

Yeşil olur güzellerin yaylası

En hızlıdan ben eserim bağrına

Kurbağalı derelerin yosunu

Ya da Himayalar'ın en tor tosunu...

Çatal yürek kaç çataldım kim bilir

Bin dereden bin su içmiş tosbağa

Dere tepe düz gidenin yoluydum

Halay çeken güzellerin kolunda

Dolular içinde en saf doluydum...

Davul çalsam horhor başı kündeler

Günahlarım bir yosmanın koynunda

Kendi düşen ağlar mı ki bilinmez

Niye düşer neden düşer kim bilir

Kör gözüne gözlük takmış madrabaz...

Bilmem hangi dağın hangi yanında

Bir varmış bir yokmuş hikayesinde

Bir nara attıydım ayyuka çıktı

Ayyuktan aşağı bir yıldız aktı

Bilmem eğri bilmem doğru bir sesti

Elinde bir asa önümü kesti...

Dedi 'dur bakalım bu ne hal böyle'

Dedim 'dert bir değil hal şöyle böyle'

Uzattı elini tuttu başımı

'Sağmam lazım' dedi

Tüm göz yaşını...

İşte ö gün bu gündür

Gözlerim dupduru

Göz yaşım kuru...

Fevzi Cahit

Ozanca/İzmir