Safiyem

Bir çift sözün sancıları d/ü(şü)şüyor gözlerinden,

Dün müydü yoksa daha uzak bir gün müydü bilmiyorum.

Sahi hangi vakit görmüştüm o gül cemalini?

D/eri(l)nmiş hayat, saf ballardan süzülüp d/arı(l)nmış bir kuytu köşede...

Sevdalarına yaslanmış bekleşirken verilmiş sözler,

Şimdi o, o hani nerede?

Ayrıklıklara adanmış hayatların gölgesi, peşi sıra yürüyor Safiyem

Bir bank köşesinde bilinmeze sualler soruyor

Ve bir vuslat T/ürkü(ntü)sü dolanıyor diline

...

'Özüne sözüne kurban olduğum

Yoluna izine yüzüm sürdüğüm

Gündüz düşleyip gece gördüğüm

Yollar uzak mevsim soğuk hava kar

Yüz yüze gelmeden ölmekte mi var?'

...

İnce çizgide sınanıyor insan

Alışılmışların yerini alıyor, alışamayız s/andıklarımız

Bir yerler var, gidilmez ya da dönülmez biliyorum

Ora da çığlıklarla doğuruyor yine analar, kınalı körpe kuzularını

Belki de vakit çoktan tamam! Ağıtlar yükseliyor duyuyor musun?

Düşlerinin tortusunda dolduruyor akrep ile yelkovan

Erken kavuşmalara kesilmiş nice yollar aşılıyor

Gözlerini devirip, derdi tütüne sarma dalma uzaklara Safiyem,

Ket vurma umutlara, sen durma vur bam teline sözlerin

Başı dönsün feleğin, sinesine düşsün o kor ateş

Yeter ki sen susma!

Değerli dostum, hemşerim ve saygı değer şaireme ithafen...