Sahibi Yok Karanlığın

Sahibi yok karanlığın

Ya zorla zindanda

Ya ayyaş bir akşamda

Zoraki sevişmelerle

Aramızdaki yabancı.

Sahibi yok karanlığın

Aydınlıktan korkar adımlarla

Peşime takılır yalnızlıklarımda

Gözyaşıma karışmış katıksız havadır

Lakin yüzsüz ve arsız.

Sahibi yok karanlığın

Kendi halinde kendine barınamayan

Gölge etmeden ihsanıyla keder

Yalnız şairler anlar bu dilden

Başka dile çevrilmeden.

Sahibi yok karanlığın

Kimsesi de yok

Sefalet içinde bu yaşanmışlığın

Ne güvercini vardır

Ne gökyüzü.