Şair Çığlığında

Köhne bir yer açtım senin için

Kapladı boşlukları rüzgâr sesleri

Yaktım geceleri hayalinle

Aman tanrım!

Aydınlık sesine tutunmuş.

Aksi yöne akıyor sular

Çıplak bir şiir tenindeyim şimdi

Sular yakıyor gölgesini kahpeliğin

Gözyaşlarını döküyorum çaresizliğin

Şimdi yoksun

Sanki hiç yaşamadım seni, bir şair çığlığında.

Karanlık olmadan gelir sesin

Sürer beni uzaklarına

Penceresiz bir evin damına konuyorum şimdi

Ve sana sarılıyorum

Kanatların içime değiyor

İçime gözlerin düşüyor sonra

Karanlık olmadan güzellikten yana

Sanki hiç yaşamadım seni,

İnfaz edilen bir şair çığlığında.