Şair Dediğin

Şair dediğin

Şair dediğin insan düşünmez

Düşünce kendisidir, düşlemeye üşenmez

Söyler durur kendini, fayans gibi döşenmez

Onda ruhu vardır harcın, kirecin

Şair dediğin şiir yer şiir içer

Şiarında yoktur nefret

Diş bileyip etmez haset

Her fikrinde binbir haslet

Çıkarır şair dediğin

Şair dedimse ben değil

Şair dediğin bizdir

Sızdır bal çanağını

Şaire duygu izdir

Yeryüzü kitap ona

Her an açıp okuyana

Sevgi okunu yaya

Geren eldir şair dediğin

Şair yeniliğin ardı sıra seyirdir

Yorulma nedir bilmez değneğini öfkelere değdirir

Şair dediğin iki kıta şiirdir.