Şair Ve Diğeri

öykümün ismini koymadım

bari bir başlık bul ölüşüme

yalnızlığımın eli açık

ve hâlâ hayret ediyorum

bölüşüme ekmeği

hayat bönlüğümün önünde

sınırsızlığın sevgilenişi

böyle olmalı

uygarlığıydım açlığının

yağmaladın her yanımı

sandığın tüm sanmalar

aykırıydı tarihin o meşhur tekerleğine

biz sevdalandık

yüreğimiz paramparça da olsa

bütünleştik eşitlikte

şairlerin yüreği beleş ekmek gibidir

yağmalar usanırsın

uslanmazsın

kan üzerine kurulu bir coğrafya

uygarlık olur açlığına

şairlerle vatanlaşır yalnızlık

yeni sözcükler bulmakta zorlanmadan

sevmeliyim seni

bilirim ki söz aşktan önce biter

korkarım belki...

eskiden bir ölüşümün tekrarı olmaz sanırdım

oysa bu kırılası saatlerin sensizliği

çoğalttı acılarımın mutsuzluğunu

bencil göz kırpışlarınla bana bakmadığın anlarda

bir de güya olgunlaştım sanıyorum ama vicdanı hederli

amaç dışı bir tesadüfte buluşarak...

bir çocuğum olmalı senden

olgunlaşmalıyım...