Şair Ve Ölüm

Ah siz şairler,

Bir kez terk edilmeyin

Bir kez ihaneti yaşamayın

Hele birde yalnız kalmayın.

Hemen başlarsınız yazmaya...

Sanılır ki;

Tüm dünya acılarını siz çekersiniz

Kederler

Umutsuzluklar

Ve ne kadar olumsuzluk var ise dünyada

Sizin için yaratılmıştır.

Üstelik bulutlar sizin için ağlar

Gecede yıldızlar sizin için düşer

Şimşekler sizin için şavkır.

Açlıktan, sefaletten,

Afetlerden, yıkımlardan,

Savaşın orta yerinde kalmış,

Kan içinde yüzen halklardan,

Yavrusunu yitiren anne ve babadan

Yetim kalmış bebelerden

Kat be kat önemlidir

Yarım kalmış aşkınız...

Ve yine siz;

Can terk ederken teni,

Aka kesmiş bir çift göze bakmasanız

Uzanan eli tutmasanız

Ölümün ne olduğunu bilmeseniz bile,

Her şiirinizin sonunda

Yalancıktan ne güzel ölürsünüz...

Ya sen derseniz;

Ben sadece şiir yazarım