Şairim Ölü
'' velev ki aşktı kavganın adı ''
işte soldu dizeler yine zemheri vurmadan
varsın da üşüsün
eğri yazılan tüm mısralara çığ düşsün
ayrılsın et tırnaktan gülüm
acısın da büyüsün
gök düşsün dilerse cenderelere
eylül'den beter olsun eylül
prangalara vurulsun yalanın dudağı
askılarda çürüsün
gözlerinde düşsün zühre
ha göğsüne
ha küf kokulu hücreye
bana sorma artık
bende seni anlatacak cümleler kuş olup salındı kafesinden
devrildi suluklar
susuz kaldım
bedeviyim
kurak denizlerin kıyısında taş atıyorum boşluğa
boşluğum benim, içimi dolduruyorum
çakıl taşıyım
kumsaldan beter tümseklerim
yükümden yorgunum artık, artık yüküm boyumu aşkın
ellerimde dünden kalan nüzuller
parmaklarım yok
kalem kayıp
defterim
dürülü,
şiirim yok şairim ölü
soldu dizeler zemheri vurdu üşüdü
varsın da üşüsün
eğri yazılan tüm mısralara çığ düşsün...