Şairler Vedaları Şiirle Yapar.. / Bir Veda Şiiri Borcum Olsun

Şair; Her sözü şiirle dile getirir

Gelmeyenler ise tam bir muamma tam bir bilmece.

Evet Şairler vedaları şiirle yapar,

Hep bırakılan olmuşken hangi şair bırakır da gider..

Onca söz aklında iken bir veda akşamında

Hiç birini söyleyemezsin yüzüne oysa

Yüz yüze gelirsin sana veda naraları atılırken

Sen yalnızca susmalara kalırsın..

Sonra gecenin bir anında, herhangi bir saatinde

Geçmişse eline bir kağıt bir de kalem

Titrek kaleminle, gözyaşı damlalı kağıdınla vedanı yazarsın..

Şairsin dedik ya yalnızca yazmakla kalırsın

Yazdıkların kalır sadece kağıdında

Gerçeğini o yaşatır sana

Sen yazar kalırsın o söyler gider yaşatır...

Hiç bir Şair veda yazmak istemez aslında!

Yazdırılmaya itilir, zorlanır, mecbur bırakılır

Hani içini dökmek isteğin en yakın arkadaşın misali

Kelimelerin seni dinler, kıtaların seni anlar

Yazarsın bir veda şiiri içimi döktüm derken, içini kanatırsın

Kaleminden mürekkep yerine bu kez kan damlar

'Onunla tertemiz açtığım sayfa' Dediğin hayata;

Bu kez evet bu kez veda sözleri o sayfayı karalar

Kıyamaz sın veda ederken bile kıyamaz sın

Beddua diline gelir ama kağıda gitmez!

Çok kızarsın ama belli edemezsin

Hiçbir kızgınlık cümleni şiirine dökemez sin

Sonra yine kendine kızarsın..

Veda ederken bile onun iyiliğini düşünürsün

İyilik dileklerini kendinden alır ona bahşedersin

Kötülük dilemez sin aklından bile geçmez

Çünkü sen Şair'sin..

Şiir güzelliğinde sevmişken

En güzel şiirlerini ona adamışken

Son şiirinde ona haksızlık edemezsin..

Kimi bırakır gider,

Kimi ulu orta veda sözlerini söyler

Herkes kendine yakışanı yapar!

Ama Şair'ler vedaları şiirle yapar..

(Sana yazdığım tüm şiirlerim hatırına)

(Bir Veda Şiiri Borcum Olsun sana)