Sakın Alınma Üstüne...

yalanmıydı beni sevdiğin ellerinlemi sevdin beni

peki ya yüreğim kanatmadımı hiç yüreğini ağlatmadımı

lanet olsun tek dostum sıgaram bir de şu boş şişeler

gittin ya artık beni unutup şeytansı gözlerin aklımda

kaldırımlar çiğner beni her gün önümden geçer ayak izlerin

gölgen kaparırda güneşimi sesim çıkmaz ağlarım cesedime

yokluğun yokluğun lime lime beynimi kemirir inler son nefesin

sensizliğin bu yükünü fazla taşımam artık taşımaz bu yollar

yar gidişin var ya gidişin el sallamadan öyle sessizdi

bakkaldan beyaz peynir alır gibi.öyle terkettin sessizce

artık serseri olur bu gönül sana falçatası yüzünde asi

gönlü artık şişelerede sığmaz gülüm peyaz peynırdir mezesi

mutlusundur umarım benim mutlusuzluğuma şeytansı mutlu

çacuklarında vardır senin.kim bilir belki terkedilenlerin eseri

bırakıp gitmek ne kadar kolay ardına bakmadan öyle mağrur

karmaşık düşünceler kemirirken parça parça sızar bu yağmur

serseri dolanır bu köpek bakımsız bitler dolaşır beyninde

uyuza bulanır bu sokaklar hayaller kurar belki sıcak bir kulübe

yok bunda bi çelişki yorma sen kafanı uymaz bu şiir üstüne

sana yazdığım en saçma şiir bu sen alınma sakın üstüne...