Sakin Rüzgarım

Geride seni sevmenin inadı kaldı

ve gecem üzgün gözlerinde başlardı

sen,kimsesizliğin koynunda sustuğun zaman

gökyüzünden yıldızlarım kayardı

alırdın bana dair ne varsa

ruhum sen kalırdı.

Sen söze başlayınca

ayrılık nedir bilmezdim

sözcüklerin hep vuslat kokardı

sarardın yüreğimi

efsunu çözülmemiş sesinle*

'Kalvaltı hazır mı' diye sorduğun an

gelmeyeceğini bilmediğim halde

elim ayağıma dolaşırdı

çat kapı geleceksin diye.

Ah sakin rüzgarım

şimdi gözlerimde heyecanını yitirmiş

bir bakış kaldı

bir de gökyüzümden kayan yıldızlar.

Adına umut dediğim günlerde kaldı huzurum

şimdi kanı pıhtılanmış ruhumla huzursuzum.