Saklambaç
sevdiğim
tüm çiçekler uyuduğu zaman
bir ben olurum uyanık düşler arifesinde
bir de akşam sefası
hani
viran duvar diplerinde
şımarır geceye dal dal
efsunlu kokular yükleyip rüzgarlara
yaprakları sevdaya açar
sevdiğim daha sabaha çok var
sen uyursun şimdi
sular uyur
usul usul gölgelenir alnın
aşk anadan üryan sokulur nefesine
sen uyursun
gözlerinde yeşil bir nehir uyur
uyur beni unutan yüreğin...
ben turnalara yüklerim türkülerimi yine
eylül sızılı yoklarsın yüreğimi
fersah fersah derinleşir hasretim...
elzemdir yanağımdaki damla
güle şebnem yaraşır gülüm
bülbüle ab-ı revan...
gün olur soğur yangın artığı külüm
çekilir kirpiğimden taşkınlar
sen ardına bakma...
ben ki
kayıp kentin kızıyım
yavan gönül kuytularım
yalan aşklar gibi
saklambaç oynuyorum akşamcı hüzünlerimle
önüm ardım -sağım solum
sen
eylül dersem çıkma...
7.Ekim.2011
braunschweig
Nuriye Zeybek