S/aklımda Resmin

Bende bir resmin var

hiç bakmayan yüzüme.

Bilirim kırk kere gelsen

kırkında da kırık bırakırdın sen sevdiğim.

Kendi kendime savaş açmama rağmen

her defasında kazanandın.

ve ne kadar çok sana tutunduysam

bir o kadar çok bırakışını izledim.

İmzasız mektuplar gibiydi bakışların

ve bilirdim ki bir şiiri vardı her insanın,

sen benim

hep yağmur sonrası serinliğim.

Madem merhem değildin

uzak dursaydın yaralarımdan,

çünkü ben

kör oldum, sağır oldum, dilsiz oldum,

herşey oldum sevgili sırf kalman için.

Ahh bir bilsen

şu köşeyi de döneyim,

belki karşılaşırız diye kaç sokak geçtim.

Hüzünlerim boy verirken

eksik etmedim umudu gözlerindeki denizden,

yinede

virgül saydım koyduğun tüm noktaları

bir tek sanaydı yenilmişliğim.

Bir görsen içimi

ahh bir duyulsa sesim.

Göğümde öksüz kalan bir sevda bu

dudağımda duran son şiirimsi tat

gözlerime bakınca boğulduğum umman

sarıldığında kışı bitiren mevsim.

Eksiğim sen yanım fazlayken günyüzüm,

inan ki,

sen benim herbişeyimken

ben kendimin hiçbirşeyiyim.