Sallanan Perde

Her yazdığımda gözlerini,

Hayatın anlamsızlaştırdığı çocukluğu,

Dudak büken sitemleri,

Boğazımı acıtan yokluğu...

Uçurtma uçurtmayan düşleri,

Kaybolmuş yalnız sabahları,

Geride kalma korkusunu,

Sevilmemeyi...

Biliyorum.

Kaybettiğim her şeyim.

Yaşanan hergün

Her yağmur sesi uyandıran

Ve o dinç koku

Kalk yaşa diyen

Ne soğuk ne davetkar o ses!

Söylemek istediklerimi sustum

Yüzündeki ifadeye...

Duymalıydın ışıklardan akıp giden

Yolcunun sesini

Durdurmalıydın...

Kalmadık mı?

Sizin eviniz

O yokuşun başı

Çok yorularak geldiğim.

Çok üzülerek döndüğüm.

Çocuk sesleri mahalleden gelen

Annenin türküleri

Senin ışıklı penceren...

Rüzgarda savrulan perdeler...

Fısıldaşıyor hafızamda

Suladığın çiçekler...

Gittin mi?

Gitme!

Ben ellerini yıkarım

Zaman denen o katilin.

Bütün esintili sokaklardan

Yasemin kokusunu toplarım.

İlkyazlara gelinlik giydiririm.

Yarım bıraktıklarına ağıtlar yakarım.

Ellerini öperim bayramların...

Hırsızdı ama güzeldi umut

Unutmam

Ceviz ağacını

Gölgeli yolu

Güneşli günleri...

Sen gitme!

Çayım demlenmez

Gözlerim kısılmaz güneşte...

Sen gitme

Ölüm soğuk

Ölüm sonsuz...

Gitme!