Sallanmayı Bilmeyen Salıncak

kasıkları sancılıydı sevdasızlığın...O doğdu

vücut buldu aşk ,aramı açtı yalnızlığımla

şimdi bak müşkül

maruzatım var

sarıda geçmez benim kızaran yanağım,

beklerim yeşili

dalga boyudur ışığımın,fotosentezimdir

kurudur katranım,

ayağına yapışmasın diye ince sazın

içim sallanmayı bilmeyen salıncak

önemi de yoktur çoğun,azın

şurası göğümdür

O dur...

şurası yerimdir

O dur

yerden göğe kadarımdır üstelik

koyamam bir yerlere

tamam deniz köpüğüyüm biraz

ki annem de öyle derdi

gemi dumanı

yerebatan sarnıcı

tamam söyleyemiyorum Z leri

ama o kadar kusur

kadının küçük kızında da olur

aslında söylenemeyen o ad,

var ya

hiç acıtmadan canımı

çeneme çok sık vurur

deli balı da şifadır yarama

bak söylemedi deme

o beni en çok sever

bana canım da der

doğum lekemdir o görünmeyen

kırışan alnımın yazısı

çaput bağladığım budanmış dalım

karakovanım

seccadem,ipek örtümdür

evim evi değildir

olsun ne çıkar

takdiri ilahimdir

can evimde bolca yeri var

sana ne oluyor müşkül...kes bileklerini,

öl sonra

suadiyensanikibinonsekiz

Demir Mutlugil