Samiri/Put Yapıcı

Bilirim tüm düşüncelerinizi

Kaç put kırdım İbrahim gibi.

Çünkü bende insanım nefes alan

Her gördüğüne, görmediğine kanan.

Evet, put yapmakla başladım;

İlk yasa sakın inanma diyordu

Göremediğin gerçeğe,

Onca somut gerçek dururken böyle

Sen sakın

Duygular, düşünceler

Birer birer elenmeli

Yoklamalısın,

Ellerinle yaptığın değil mi hayat

Başka ne arar, neye inanırsın.

Ama aklım bir yere kadar geldi,

Bir yere,

Ondan ötesine anlam veremezdi:

Şu koca dünya,

Şu gökteki güneş, ay

Bunlar ne büyük sorular.

Cevap ver aklım cevap ver

Sen ötesi var...

Bir gün ateist öğretmenim

O kaya gibi insan

Her şeye madde deyip tapan

Hüngür hüngür ağlıyordu;

Anladım bir kalp ki,

Ancak göz yaşlarıyla ıslanınca yumuşar

Ve dedi:

Hayatın anlamı olan Allah var...

Büyük putlar yaptım ki,

Kolay olsun ardına saklanmak

Kendi nefsani isteklerim vardı

Onları nasıl bırakırım

Kendi küçük tanrılığım

Onlarsız olmazdı.

Konuşturdum onları

Ölü liderler, para, ülke, şehvet,

Nerden bilecek ki

Ha o söylemiş, ha ben

Kimene, önemli olan gaybten gelen

Ülvi bir ses değil mi?

Hey şeytani düşünce

Ne kadar çevrilmişsin benimle.

Hangisi ben hangisi sen

Nasıl ayırır bu aciz akıl.

O Büyük hakikati nasıl anlarım,

Damarda atan kan,

Bir hücremde olana

Hakim değilken

Samirilere nasıl inanırım.

(Ekim 2010 İstanbul)