Samyelinin Sesi

Şair olsam kavganda

Ellerine şiirlerden özgürlükler koysam

Ve su olsam kirpiklerine düşsem

Ateş olsam koynunda yansam,

Söndürmeye kıyamaz gözyaşların.

Garbın afakında yankılanan sesin

Rüzgârlarda ayaklanıyor

Ve bir ihtilal

Serçe parmağından damlıyor toprağıma

Sen yetim güllerin karanlıktaki boyunduruğu

İnim inim iniyorum

Sudan yaratılmış şafaklarda.

Geldiğini varsaydım yanı başıma

Ellerini varsaydım

Kuzgun bakışlı ölümle cebelleşmemde

Şair ol yağmur ol

Benim bu halimden beter ol

Ömründen sükunetleri ne hayra yor

Ne de yüreğinde olmasın

Çığlar düşerken bıraktığım o sahipsiz kor.

Dün sabah

Bu akşam

Yarın gece

Saatler hep yokluğunu gösterir

Zaman terk edildi şahsım tarafından

Mekan hala bende.

Dost ol misafir ol

Yar ol, dön

Şafakta sararırken samyelinin sesi...