Sana

Bazen bir parça kağıt ve bir kalemin yeceğini sanıyorum seni anlatmaya. Alıyorum kağıdı kalemi, yetmiyorum , yetmeyecek anlıyorum.

Belki de doğrudur kelimelerin kifayetsizliği...

Koskaca bir ömrü tek bir çizgiye sığdıran insanoğlu,

sğdıramamış seni tasfirlere.

Herkes için farklı bir yüz, herkes için farklı bir umut.

Her tercümede bir başka sen.

Kimi için mutluluk kimi için acı.

Anlaşılmayan ve anlatılamayansın,

Bazen şükür, bazen isyansın...

Yüzlerce yıl milyonlarca insan.

Hiç biri başaramamış seni anlatmayı ki, hala çekiyoruz aynı acıları.

Ben mi? Ben de başaramayacağım biliyorum.

Ama; belki iyi gelir akıtmak yüreğimden birrşeyleri,

Tpkı benden öncekilerin yaptığı gibi...

Kimi için dertsin, kimi için derman.

İnsanoğlu doğmadan yazılan bu ferman,

Anlaşılmadıysa hala,

Kim neden yazdı o zaman...