Sana Bakmak Yankısıydı Ruhumun

olan oldu biten bitti

ne eylül yarimdir artık ne kasım

sorularımız cevapsız

en büyük fesattır güneş göğümüze

aklım darmadağınık

öğrenci evlerinde gelişi güzel

bırakılmış yataklar gibi

ay ışığı girmeden sevişmem odama

ağaçlarda tanıdık huzursuzluk

bu benim sana sarılan kollarım

akşam kokuları seni getirir baş ucuma

sensizlikteki seni

utanmadan

yıldızsız

yılkısını bırakarak cinnet geçiren

gitar sesli burukluğuna yalnızlığımızın

iç evrenini yıkar bu yankısızlık

yazdıklarımın ütopik şarkısının

sana bakmak yankısıydı ruhumun

siluetinle tanımlıydı tüm bir aşk

çekip gider çekingenlik

yırtıklaşır serseriliği akşamı seven

düş kırıklıklarımızın

ay çöreği ister gibi öper dudaklarını

yaşayıp yaşayamadığım sanrısızlık

sonrasızlığı ellerinden alındıysa eğer

öğle sonlarımızın