Sana En Son Baktığım Halimle

şadırvan vakurluğuyla kabullenmektir

gerekçesiz ağustos'ta kalmak isteğini

bir gün bitimi hüznüyle çocuklaşmak aşka...

ve hangi şehirde susuyorum

söyleyemem asla...

uykusu serin bir sessizliğin ardından gelen

iç huzurunda bul beni...

karlı bir gecenin koyu mavisine bakan

bir pencere gibi sendeyim...en sıcak kaçış noktan...

gölgesi terli bir saat on altı suları olmalı

ve yepyeni eskiliğiyle şehrin

zamanın terbiyesizliğine inat

fırlama şarkılar söylüyoruz

paylaşmayı öğreniyoruz tüm gözlerden uzak

sanki başka bir anımız olmayacak

ama ben...

sana en son baktığım halimle ölmek istiyorum

kafa tutarak içi boş sonsuzluğa...

bozkır kırıcılığını takınmışız yılışık yalanımıza

belki arka bahçemiz yeşil belki hala çocuğuz

ama balkonumuz yere yakın

taşları tutabiliriz

paylaşmalıyız...

kapı olurduk birbirimize

paylaşmadan tanıyamazdık hiçbir şeyi...

bana seni tanımak dışında her şey yabancı

sana benim her şeye yabancılığım dışında

hiçbir şey tanıdık değil...

buzdan kaygan bir ayrılıkla birleşmişiz

tutmamak için acılarımızın sabah yangınını

avuç içlerimizde uzun yolculukların yorgun samimiyeti

zamanla tokalaşarak okşuyoruz ruhlarımızı...