Sana Gönül Verince Ben / Gülmeyi de Öğrenmişim
gözlerindeki deryaya
bakamadım doya doya
geçer diye saya saya
günleride eskitmişim
sevsende sevmesende
şu yürek hanesinde
bilirim deyilsinde
leylalardan eylemişim
allı morlu ruju sürüp
saçlarını yandan örüp
kapımdan geçince görüp
belki seversin demişim
ben seni gördüm göreli
mecnun oldum adım deli
hem insafsız hem cilveli
böyle birşey görmemişim
tarif edem anlayana
şu yüreğim beter yana
fazla görmeyesin bana
daha önce sevmemişim
felek kurşunu deyince
canım çıktı ince ince
gönül verip yar sevince
dedim henüz ölmemişim
ağlamayı bilmezsin sen
bilir ancak her gün ölen
sana gönül verince ben
gülmeyide öğrenmişim
yüreğimde yoktur yama
boyun büktüm şu sevdama
kaderimi deyil ama
ızdırabımı yenmişim
torunlarım sorarlarsa
nikahta keramet var ama
derim herkes sevdalansa
vaktinde bende sevmişim