Sana Gözlerim Kal Diyor..!

Sana gözlerim kal diyor

Bir külçe yığını ellerim

Dağ bedenim,emelim

İçin için inleyen yüreğim!.

Ama sen hâlâ şarkı mırıldanıyorsun

Kan kırmızısı dudaklarından serperek kelimeleri

Aldırmaksızın sessizce çevrende dolaşan yalnızlığına

Ömrüne benzeyen gülleri suluyorsun.?!

İstiyorum sana yıldızlardan bir demet yapayım

Gözlerin kadar ışıltılı ve renkleri can

Gümüş çerçevedeki mehtaba aldırmaksızın

Bir bakışa sığdırmaya çalışıyorsun hatıralarımızı..

Ben sana kal diyorum;

Uzakta tebessüm eden hayaline belki

Bak !ketum bir tufanına gark olmuş gibi

Yalnızlığın yığılıyor üzerimize kulaklarımızı sağır eden çılgın türküsü.

Bir lav olup yakıyor sinemizi ,baht olan özümüzü

Uyanırken içimizde gün gibi badı sabah..

Akıyor damarlarımızda değişmez melankoli zaman,

ah o gül bahçelerine esiyor yine bildik tufan.

Unutmuşçasına güneşin uysal sıcaklığını

Düşüyor bir alev gibi ardı ardınca yürek yakan kelimeler ruhuma

Ah içime katran gibi düşen çılgın şiirler

Kanatların hangi gökyüzünde can buluyor kim bilir ?

95/kısmen düzenleme09/istanbul