Sana Kalıyorum / Kendimden Vazgeçerek
''An geliyor, gidiyorum senden / Ama en çok da kendimden...''
Ne zamanını doldurabiliyorum, ne de yüreğini. Hep, bir başka hayatın gölgesine düşüyor; yüzünün bana saklı tarafı. Birileri duysa; başını önüne eğecek, yüreğin geliyor aklıma. Suskunluğun, sessizliğin ve belki de / Hiç yaşanmamışlık...
Aynada kendime bakıyorum
Kendimin dışında her şeye bakıyorum...
Seni arıyorum orada
Yüreğimin çatlama sesini duyuyorum / Ayna paramparça...
Gitsem diyorum senden
Sessizce...
Gitsem
Paramparça etsem gelişlerini
Ayak izlerini öldürsem
Gitsem / Seni en çok severken...
Sahi, yapabilir miyim
Yok sayabilir miyim bana gelişlerini
Hiç olmamış kabul edebilir mi yüreğim / Hiç yaşanmamış...
Vazgeçebilir miyim...
Pişmanlıklarımın da, hatalarımın da
Aynı anda: Yalanlarımın da, doğrularımın da
Üstelik;
Beni inciten, kıran ve hırpalayan
Zamanın da, yaşanmışlığın da
Tam ortasında, alev alev yanıyor olsam da
Gidemiyorum...
Bir ömürlük olsun yara, kanıyorsa kanasın yüreğim...
Kalıyorum / Vazgeçemiyorum...