Sana Karanlığı Bırakıyorum

Elimde yalnızlık var

Gecelerin karanlığı

Şarkıların hüznü

Sen yoksun ya artık

Beni de yok bilsin dünya

Varlığım sensiz bu kadar anlamsızken

Hayata dair en ufak bir katkım olmayacak

Böylesine severken gitmen akıl alacak şey değil

Bu yüzden çalışmıyor beynim

Sorular öylece cevapsız bakıyor bana

Oysa tutkundum sana

Gülüşlerimin sebebi

Kelebeklerimin kraliçesiydin

Şimdi içimdeki bütün kelebekler sustu

Çırpmıyor kanatlarını

Bir anlayabilsem, bir anlayabilsem

Bu kenti seninle tanıdım

Seninle yaşadım

Gönen'i böyle sessiz görmek

Böyle hüzünlü görmek

Böyle bomboş görmek acımı daha da katlıyor

Bilsen kalbim nasıl da ağrıyor

Gönen'in bir tarafından senin tarafına bakıyorum

Ne ay var ne yıldızlar karanlıkta kayboluyorum

Sokağın iki tarafına da gidiyor gözlerim

Belki de seni arıyorum

Gönen kara bulutlu bu günlerde

Yüreğimde kopan fırtına

Aşk gemilerini batırıyor

Özlem hiç bu kadar acı vermemişti

Seni özlemek tüketiyor kayboluyorum

Karanlığında

Kaçıp gidesim geliyor Gönen'den

Kaçarımda gidecek yerim yok ki

Nereye gideceğini bilmeyen serseri bir kurşun gibi

Dönüp dolaşıp kendimi vuracağım sonunda

Yağmur başlar birazdan

Gönen'in yağmurunu seninleyken sevdim

Ama şimdi bir tek damla bile düşse üzerime

Gözyaşlarımda, akacak yağmurla birlikte

Bunu istemiyorum

Sessizlik içimde büyüyor, bir uğultu oluyor

Kulaklarımı kapıyorum

Ve

İlk kez itiraf ediyorum

Ben korkuyorum

Kim bilir hangi kıyıda

Kimin türküsünü söylüyorsun

Kime açıyorsun yüreğimim derinliklerini

Ve kimin için topluyorsun deniz yıldızlarını

Yine de aldırma sen bana

Hayatta öğreneceğim çok şey varmış

Öğreniyorum

Bunlardan biri de sensizliğe dayanmakmış

Dayanıyorum

Gemimin yelkenlerini şişirecek bir rüzgâr çıkacak bir gün

Pupa yelken yol alacağım aşk denizlerinde

Sevmek böyle bir şey işte, aşk böyle bir şey

Gittiysen gittin, sana kızamıyorum

Benim isyanım kendime

Sen mutlu ol

Mutlu et yüreğini

Bana Mavi yi adamıştın

Mavi de kalıyorum

Sana karanlığı bırakıyorum.

VKT