Sana Rağmen Yine de Sen

Karanlık Sokakların Beyaz Düşleri

..... ........

Yorgun bulutların arkasına saklayıp

Nevbahar'a hâmil yağmur gözlerini

Seyre dalarsın ya

Kuzgun istimlâklı perdeleri örtük pencerenden

Kırağı vurmuş buzul bastı dal kırıklarını

Bilir misin

Kirpiklerime tutunan

Toprak kokulu çiğ tanesidir her umutsuz bakışın

Her bakışın

Namluya sürülmüş hayta düşlerimi sıyırıp da geçen

İnsafsız bir avuç cam kırığı

Kurtlanmış nemli ahşap umutlarla beslenen

Sokra yüreğine yaslayıp

Çelik pervazlı teğet duyguları

Ararsın ya

Sözlük sayfaları arasında

Plâtonik sevdâların

Kütüğe işlenmemiş kayıtsız kimliklerini

Bilir misin

Ne zordur

El ayak çekilince geceden

Kalın şiir kitaplarından ezberlenen çalıntı cümlelerle

Çizmek seni an'a z'amana

Şâir kırar da belini kaleminin

Beyhûde harcar da kelimelerini lügâtlerinin

Yine de anlatamaz

Sesinde notalanan serencâm-ı aşkın esrarlı ahengini

Sana vurguncasına yazılan her satır

Bir martavaldır oysa ki

Bir lâf-ı güzâf

İstif insan kokan kalabalık şehirlerin

Yalnız sokaklarına terk edilmiş

Bir tutam şiir enkâzı

Sen

Karanlık sokakların beyaz düşleri'ne adadığım

Azâd-Berdân şiirimdin Sevgili

Korktuğumda

Ağladığımda

Esrik rüzgârların kuyruğuna takıp

Arşın âlâ sûretine uçurduğum

İki avuç arası kanadı kırık duâm

Müflis yüreğimin

Söz geçmez

Usûl bilmez

Melânkolik gizleriyle yaptığım neticesiz ezelî kavgam

Melâlim

Hasreti gizlim

Hepsinden öte şiirim'din sevgili şiirim

Mısra mısra gideceksin benden

Yiteceksin sen de bilirim

Yine de anlamam

Yine de uslanmam

Herkesi alıp karşıma

'Sana rağmen yine de sen'

Derim