Sana Söz

ilk kez yaşadığım bir anlamsızlığın tam ortasındayım

birini anlamak hiç bu kadar zor gelmemişti daha önce

her yaptığını düşünürken soru işaretleri dolduruyor aklımı

ne ? neden ? nasıl ? ....

ilk zamanlar noktalar hatta sevinç ünlemleriyle geçiyordu günlerim

şimdi ise soru işaretleriyle dolu..

bazende üç noktalar..

sonu gelmeyen belirsizliklerinin sonuna sıralıyorum onları

sonu gelmeyen anlamsızlıklarının sonuna..

hakkın var mı peki bu kadar değişmeye ?

yüzün var mı bana söylediğin her şeyin tam tersini yapmaya ?

ilk sözlerinin anlamı neydi o zaman ?

beni kendine bu kadar aşık edip şimdi susmakta neyin nesi

yoksa en büyük amacın mıydı bu ?

güzel sözlerle kendine aşık edip sonradan acı çektirmek

eğer öyleyse başardın tebrik ederim..

şuan tam senin istediğin gibiyim..

gözü yaşlı.. kalbinde acıdan başka bir şey olmayan bir zavallı..

hayata küsmüş umuda düşman paramparça bi halde

zorun neydi kalbimle ?

alıp veremediğin neydi ?

sana inandı bu kalp.. seni sevdi.. sana güvendi..

bu kadar kolay mı susmak ?

hiç mi için acımıyor ? hiç mi o aklının bir köşesine olsun uğramıyorum ?

ama sana söz verdiğin acıyı aynen iade edecem sana

borçlu kalmayı sevmem bilirsin..

en yakın zamanda geri alacaksın bütün acılarını

bense senin yaptığını yapıp susuyor olcam..

sana söz hiç konuşmcam

her şey senin kurallarına uygun olacak..

madde bilmem kaç : acı çektirip susacaksın

madde bilmem kaç : ağlamasını sağlayıp gideceksin arkana bakmadan

ve tüm iç karartıcı maddelerin..

sana söz hiç bir kuralı çiğnemcem

sana söz.. tuttuğum bütün sözler gibi bunu da yerine getircem

en yakın acıda görüşmek üzere..

son mutluluklarını doyasıya yaşa gülemediğin kadar gül bence

çünkü gün gelecek elinde acılar kalacak sadece..