Sanduka

Gecenin karanlığına saklı gölgeler

Ne hükmü vardır ışığa, ne tahammülü

Aç kurt sürüsüne vurgun tüm düşünceler

Bir yalnız akşamüstünün eski eylülü

Yaşlı kafa kâğıdına sendrom sarılmış

Kalabalığınca yalnız bütün yıldızlar

Hayalsizlikte ümitler aranır olmuş

Pınar başında bekleyen hayali kızlar

Bitti sayılan hüzünde tek renge gidiş

Ufku siyaha boyalı yollarda ölüm

Alınmışı verilmişle sessiz bitiriş

Her günü farklı bir insan sırda gördüğüm

Dedim gonca misaliyiz, başka şans hiç yok

Bir kez ve şafakta açar, tekrar açılmaz

Sonbaharı kadar solgun, sırt pek,karın tok

Toprağın çağrısı kesin ne çare kaçılmaz

Yokluk varlığa müsavi, varlık yokluğa

Gündüz gecenin âşığı, sevda vuslatsız

Anlamsız savaş nefesle, ne olacaksa

Ve yolculuk sandukayla atsız pusatsız