Sanki Güz Gibiydi

Sallanır

Yürek vuruşlarında

Daralan

Dem dehlizlerinin tonozları

Sorgu arenasının

Üslupsuz baskıları

Oturur sıkılgan sekilerde

Gün

Kızıl saçlarını savurunca

Hüznü düşer

Bulutlar ardına

Beceriksiz tutuşur

Titrer çerağ

Titrer köhne dokulu

Üç koluyla ahşap şamdan

Gölgeleri sahiplenir karalar

Sonrası

Sus

Ve yürür ardı sıra hasret

Farkında olmadan

Eli avucunda

Hengameli günün yok oluşunda

Kanatlanır gönlünce

Yosmalanan

Arsız dudakların

Tutkulu iniltileri

Solgun güz sarısının

Ceremeli kolyesi

Salınırken gerdanında

Asumandan sükun dilemek nafile

Fırtına dolu dizgin

Hercai adımların

Sabırlı rüyaları

Bağrında bir tutam tuzla

Sığındığı

Cennetin terkinde

Geliyordu

Cehennemin yüz üstü duvağı